Het leven is goed

 De laatste keer dat ik hier wat schreef was rond 10 April, we zijn nu 7 maanden verder en ik blijf vergeten dat dit bestaat. 7 maanden verder, 7 maanden aan de Testosteron, en over 4 tot 6 weken krijg ik de datum van mijn top-surgery. 

Het leven is goed, alles valt langzaam op zijn plek. Er is veel veranderd in de tussentijd, vooral lichamelijk door de HRT. Zo begin ik een snor te krijgen, heb ik dagelijks meerdere voice cracks en opvliegers. En al die andere dingen die erbij komen kijken. Mijn naam is legaal veranderd, Charlie Genesis staat er nu op mijn ID!!! Ook voel ik me mentaal goed, ondanks dat er ook negatieve dingen zijn gebeurd zoals het overlijden van mijn aller liefste Opa. Wat zou hij trots op mij zijn geweest. Ook ben ik weer single, maar dat is eigenlijk niet negatief, sinds het uit is voel ik me een stuk beter, nadat ik natuurlijk over de break-up heen was. Ondanks die gebeurtenissen voel ik me zo enorm gelukkig. 

Laten we zien hoe lang het duurt voordat ik weer is iets ga schrijven.

Tot de volgende keer!!

Updates!!

 Ik ben Charlie Genesis, 25 jaar, en een (1) dag aan de Testosteron.

Ja, je leest het goed. vandaag, 10 april 2025, ben ik gestart met Testosteron. Ik heb sinds 2023 of zo iets niets meer geschreven, ik was helemaal vergeten dat ik een soortvan online dagboekje had waar ik dingen in publiceerde, oeps. 

er is in de tijd tussen 2023 en nu enorm veel gebeurt, ECHT heel erg veel. in 2023 kwam ik eerst als non-binair/trans masculine NB uit de kast. even later als FtM, ik heb afgelopen jaar mijn diagnose gekregen, en ik ben bezig met de verandering van mijn naam op mijn ID/paspoort. en ohja, sinds vandaag ben ik begonnen met testosteron!! 

ook heb ik al iets langer dan een jaar een relatie met een hele leuke, lieve en gekke jongen, hij heet Erkan. ik heb hem ontmoet op een datingsite (of all places) en hij is echt het beste dat me overkomen is. ik ben dolgelukkig, en mijn Trans journey, die is eindelijk ECHT begonnen voor mijn gevoel.

ik heb ook een instagram: charlitosjourney, hier ga ik per maand video's plaatsen van de veranderingen die ik merk.

ik ga dit geheid weer vergeten, maarja, so be it.

xoxo

Charlie Genesis

Lange weg

Het is een enorm lange weg die ik moet ondergaan. De dagen gaan voor nu wel heel erg snel, wat erg fijn is. Ik ben bezig met mijn naam veranderen bij de plekken waar dit kan en mag, en mijn vader sprak mij laatst voor het eerst met Charlie aan. Dit gaf een ENORM goed gevoel.

Ik ben weer begonnen op school, en iedereen doet hun best om de juiste pronouns te gebruiken, ik krijg persoonlijk op WhatsApp nette vragen over hoe en wat en ik ga binnenkort een gastles geven over (trans)Gender. 

Het leven is heel erg goed, mijn dysforie is wel erg hoog sinds ik uit de kast ben. Maar door mijn vrienden voelt het allemaal een stuk minder heftig.

ik schrijf niet vaak meer, ook omdat ik het een beetje was vergeten. En dat is oké!

Xoxo

Charlie Genesis

Uit de kast komen, trans joy, en andere dingen.

 Drie weken geleden,

Drie weken geleden ben ik uit de kast gekomen, op vaderdag. Mijn vader en broertje waren beide thuis, en ik heb het na het eten verteld. En mijn god, wat vond ik dat eng. Ik was aan het huilen, zweten en mijn hart leek wel sneller dan het licht te gaan en hun reactie? Heel erg chill. Mijn pa zag het al aankomen, en mijn broertje was heel relaxed. Alleen weet ik dat hij het heel erg lastig heeft en vind. Maarja, dat is niet mijn probleem.

Mijn vader zag het aankomen en gaf mij direct een knuffel, en begon gelijk vragen te stellen zoals "hoe duur is het allemaal? de hormonen en operatie enzo?" later die avond stond hij in de keuken te zuchtten en zei ineens: "Jeeeeetje dan ben ik zo EN niet meer de sterkste in huis, EN je hebt waarschijnlijk een lagere stem straks..." Hij gaat er enorm goed mee om, maar gebruikt wel nog mijn geboortenaam en zij/haar. maar daar kan ik wel mee dealen voor nu.

ongeveer twee weken later ging het mis. Ik maakte de keuze om bij mijn moeder uit de kast te komen. Die vond het een discussie, werd boos en moest huilen. Ze vond de reactie van pap slecht, en werd ook nog is bijna boos op hem. En dan nogsteeds vraagt ze zichzelf af waarom ik haar amper zie of spreek.. Vandaag kreeg ik ook weer een appje: "Hey dochter... how are u?" Rot op, dacht ik. Maar als ik dat zeg, of iets anders wat gemeen over kan komen, dan heb ik gelijk de poppen aan het dansen. ik heb er verder niet op gereageerd, maar mijn god ik stond op ontploffen. 

Mijn moeder gaat er duidelijk anders mee om, en als zij mij over vier jaar nog niet respecteert of nogsteeds kut doet, hoef ik geen contact meer.

Afgelopen weekend (vrijdag op zaterdag):

Afgelopen weekend heb ik bijna staan huilen van blijheid en opluchting. Ik had TransTape om, en ik en de vriendengroep waren allemaal uit naar een Gaybar. Waar ik voor het eerst in mijn hele leven topless heb durven en kunnen dansen, en toen kwam ook nog is het nummer "born this way" op van lady gaga. Dat noem ik nou echt Trans joy. Ik voelde mij zo enorm vrij en goed, en het applaus die ik van mijn vrienden kreeg (en twee andere mensen die ik niet ken) voelde geweldig. Ik kan niet wachten om meer van dit soort ervaringen te hebben.

xoxo,

Charlie

ik ben een man.

Hoi, 

ik ben charlie. en ik ben transgender, FtM.

ik heb al lang verteld dat ik Non binair ben. maar dat label pasde niet goed bij mij. Na een lang gesprek met een goede vriend van mij die mij veel vragen stelde, wist ik het eigenlijk al. Ik was alleen in ontkenning. 

En dat is okay, het is nieuw en spannend. Volgende week ga ik naar de huisarts voor een verwijzing naar de genderpoli in Amsterdam.

990 dagen vanaf dat moment mag ik er naartoe, tegen die tijd kan ik het aan familie vertellen, en op andere plekken waar het nodig is.

Ik ben Charlie, en vanaf nu heet dit blog "Charlie Genesis, a trans journey"

29-05-23, gender is fluid

 vandaag had ik echt veel moeite. met alles eigenlijk, maar vooral met hoe ik er uit zag. 

Vandaag  had ik een "slechte" dag, ik kon mezelf niet uitstaan en wou het liefst in bed blijven. Het hebben van vrouwelijke kenmerken is vaak erg lastig voor mij. Op dagen zoals deze wil ik het liefst de hele dag bindertape en een binder dragen, maar dat doe ik niet. Ik ben blij dat ik later deze maand eindelijk op de wachtrij sta voor de genderpoli. 

ik kreeg wel euforie van het feit dat mijn vrienden mij vandaag Handsome en een "mooie man" noemde. 

Laatst had ik het met een vriend over Testosteron, en hoe snel dingen kunnen veranderen. Het kan mij niet snel genoeg gaan voordat ik een lagere stem heb en een mannelijker lichaam, en door wat meer research te doen val ik misschien meer onder de trans- masculine Non binair, dan gewoon non binair. Omdat ik me vaker goed voel als ik passeer als man. 

Sommige dagen vind ik het hebben van vrouwelijke kenmerken ook fijn, en dan kleed ik me ook veel "vrouwelijker" maar dan vind ik complimenten zoals "handsome" enzo nog steeds heel erg fijn. 

zoals de titel al zegt, gender is fluid. en het is een reis die altijd door zal gaan. En dat is helemaal oke.

xoxox,

Charlie

Ik stel mij even voor.

 Hoi, hallo.

Ik ben Charlie, ik ben Non Binair* en gebruik hen/hij. 

ik ben 23 jaar (18-08-1999) en woon bij mijn vader. Ik heb een hele fijne vriendengroep die (bijna) allemaal ook op het LHBTIQ+ spectrum vallen. Zij supporten mij met de beslissingen die ik wil en ga nemen.

Al jaren zit ik met het feit dat ik mij niet thuisvoel in het vakje "vrouw" of "man". Ik ben AFAB* (assigned-female-at-birth). Al vanaf dat ik jong ben kroop ik in de kledingkast van mijn jongere broertje of vader, ik deed hun kleding aan en "verkleedde" mij ook als een jongetje. Dit voelde goed, en vanaf dat moment wist ik eigenlijk al dat ik niet cisgender* was. Toen ik 13 was kwam ik uit de kast als genderfluid*, ik voelde me de ene dag meer mannelijk en de andere dag meer vrouwelijk. Ook begon ik in die tijd (onveilig) te binden*, dit hield in dat ik mijn borsten wegdrukte met snelverband en rekverband. 

Ik ben dit blog begonnen om van me af te schrijven, en om jonge mensen of mensen die zelf nog niet weten of ze cis zijn te leren dat ze niet alleen zijn. In dit blog ga je lezen over mijn ervaringen, en mijn reis naar het uiteindelijke doel: een geslachtsbevestigende operatie*. Dit houd in dat ik een borstamputatie en een lage dosis hormoonbehandeling ga beginnen (hoop ik). De wachtrij voor de genderpoli in Amsterdam is momenteel 990 dagen of 141 weken. dat is simpel gezegd 3 jaar en dat is echt INSANE. Maar ik kan niet wachten tot het mijn beurt is. 

Ik heb geen idee hoe vaak ik hier ga schrijven, en wat ik allemaal ga schrijven. 

bare with me, dit word nog een wilde rit.

welkom trouwens op dit blog :)

knuffels van mij,

xoxo

moeilijke woorden: 

Non binair: iemand die zich niet thuis voelt in de binaire gendercatagorie, per persoon verschillend.

AFAB: assigned female at birth, geboren vrouw

cisgender: iedereen die zich identificeert met zijn of haar geboortegeslacht

Genderfluid: iemand die een vloeiend gender ervaart, je vloeit tussen de verschillende genders. hieronder vallen ook meerdere genders en is per persoon verschillend.

geslachtsbevestigende operatie: een operatie voor trans mensen (en ook non binaire, genderfluiden alles wat er in en omheen valt) waarbij jou kenmerkende geslachtsorganen veranderd worden.